HEMELTJELIEF

Ook in de Zuid Franse Perigord staat dit jaar de Jour de l’Ascension, Hemelvaartsdag op de agenda.  Een dag die menige natuurfilosoof altijd al heeft weten te fascineren.  Reeds in mijn vroege jeugd mocht ik op die dag graag het liedboek Wie Zingt Mee openslaan. Op zoek naar de machtige eerste strofe die verhaalt van ‘een lichte wolkenwagen’ waarmede dan ‘de Heer van d’aard wordt gedragen’. Maar waar, zo vroeg ik mij als onnozel knaapje al af, ging Hij op die dag in hemelsnaam naartoe?

Nadere bestudering van de Heilige Schrift bracht zelfs op de Zondagsschool de oplossing van dit raadsel niet dichterbij. En dat is niet zo verwonderlijk, want al langer blinkt het Boek der Boeken niet uit in exacte data. Zo lijkt de hoofdpersoon zelf drie jaar voor zichzelf geboren te zijn. En wel op 15 oktober van het jaar min drie voor Christus, een moment dat  alle kerstbomen keurig in het bos op de feestdagen staan te wachten.

Gelukkig biedt de Bijbel een oplossing voor dergelijke ontoereikende datasets. Veel Goddelijke feestdagen zwabberen mee met de standen van de maan. Zo ook bij de Islam. De Islam, het Palestijnse zusje van het geloof der vaderen, doet ook aan hemelvaart. Mohammed, de Geprezene,  had daartoe de beschikking over een Buraq, een dier met het gezicht van een vrouw, deels adelaar en deels paard.

Deze Buraq vliegt nog steeds en nu zelfs dagelijks vanuit Tripoli. Maar niet langer als omgebouwd paard maar als vliegmachine van Buraq Air.

Voor wat dat betreft was het voor onze jonge, postuum gezalfde, op Hemelvaartsdag enigszins behelpen met een  lichte wolkenwagen, op weg naar één van de drie christelijke hemelen ergens boven ons hoofd. Maar waar is eigenlijk boven? Onze planeet  draait met een snelheid van 1600 km per uur vrolijk rond zijn as. Tegelijkertijd tollen we met een snelheid van 107.000 km per uur rond onze eigen  zon. En die rollebolt weer met een snelheid van 800.000 km per uur rond het zogenaamde Kleine Lokale Cluster. Dat Cluster weet evenwel ook van aanpakken en draait op zijn beurt met een snelheid van 2,2 miljoen kilometer per uur rond het zogenaamde Grote Lokale Supercluster.

En dan ben je nog niet waar je wilt wezen, want ons zonnestelsel dijt ook nog eens uit met een snelheid van 1.328.000 kilometer per uur. Je moet derhalve wel vast ter been zijn om vast te kunnen stellen waar nu precies boven of beneden is.

Ook een wolkenwagen moet er flink aan trekken om dit aardse tranendal  te verruilen voor de hemel.  Er is een snelheid van minstens  8 kilometer per seconde nodig om op weg naar de oneindigheid in een geostationaire baan om de aarde te belanden. Maar waarschijnlijk ligt de hemel iets verder dan 100 kilometer boven ons. Om echt van de aarde los te komen is een snelheid van 11,2 kilometer per seconde nodig.

Dus,  passeert ons op Hemelvaarts-dag een lichte wolkenwagen met een snelheid van 43.560 kilometer per uur, dan weerklinkt dit jaar ook in de Perigord het loflied op de lichte Wolkenwagen. Alhier uiteraard in het Frans: Sur un chariot de nuage légure, le Seigneur est pris par la nature…