Loopfietsen bestonden al langer, maar de draisine beschikte als eerste over een stuur. Een innovatie, want tot aan Drais kon de loopfiets alleen maar rechtuit. De draisine, ook wel bekend als de dandy horse, draaide desgewenst ook bochtjes, een eigenschap die in 1903 ook goed van pas zou komen bij de eerste Tour de France op de fiets.
Maar daarvoor moesten ook nog de trapper en de fietsketting worden uitgevonden. Dit leidde tot de vélocipède, letterlijk ‘snelle voet’. De meningen over de uitvinder lopen uiteen. In Wikipedia wordt wel de Schotse smid Kirkpatrick MacMillan genoemd. Want had diens geavanceerde vélocipède al niet in 1842 in Glasgow een klein meisje van haar sokken gereden. Het eerste fietsongeluk ter wereld dat de krant haalde. In de Engelse Wikipedia wordt dit krantenstukje opgevoerd als bewijs dat er in Schotland als eerste modern werd gefietst. De Franse Wikipedia trekt dit bewijs uit het ongerijmde in twijfel. Ja, succes kent vele meesters en in het geval van sport ook veel chauvinisme.
In de tweede helft van de 19e eeuw stortten veel uitvinders zich op het verbeteren van het nieuwe vervoermiddel. De vélocipède kreeg een trappedaal en werd i.v.m. het vergroten van de snelheid voorzien van een enorm voorwiel.
De Italianen bleven als fietsland wat achter, zij het dat Leonardo Da Vinci er van wordt verdacht de fiets in de 15e eeuw te hebben uitgevonden. In een schetsboek van Da Vinci trof men in 1960 in de kaft een krabbeltje aan van een fiets aan met gewone wielen, trappers en een fietsketting. Wat ontbreekt zijn een stang,een bel en snelbinders en derhalve wordt buiten Italië aan de echtheid van betreffende schets van de vermaarde uitvinder getwijfeld. De fiets was aan het einde van de 19e eeuw overal in opkomst. In 1895 snorde een zekere Marie Corre op een fiets van aluminium door heel Frankrijk. Dat motiveerde de sportkrant L’Auto-Velo in 1903 tot een publiciteitsstunt, een fietstocht door heel Frankrijk. Het stuntje was nodig als PR actie tegen de toen al iets langer bestaande sportkrant Le Velo. Laatstgenoemde had met succes bij de rechter bezwaar gemaakt tegen de naam van zijn concurrent, L’Auto-Velo. L’Auto-Velo moest Velo uit zijn naam schrappen en heette daarna L’Auto een bijzondere naam voor een fietskrant. Om de fietsliefhebber toch aan zich te binden bedacht L’Auto de Tour de France. En met succes. Concurrent Le Velo ging een paar jaar later failliet. L’Auto werd pas in 1944 opgeheven omdat het collaboreerde met de Duitse bezetter. Maar ging In 1946 onvervaard verder onder de nieuwe naam L’Equipe. Die organiseerde in 1947 weer een Tour de France op de fiets. L’Equipe en de toer bestaan nog steeds.
Voor de eerste toer in 1903 schreven zich 15 fietsers in. Door het prijzengeld te verhogen werden dat er 60. Een automonteur, een zekere Maurice Garin won de eerste toer met drie uur voorsprong op alle andere wielrenners. In 1904 leek Garin weer zulke goeie benen te hebben. Maar toen bleek dat hij een heel stuk van het parcours met de trein had afgelegd volgde diskwalificatie. Ook ging het gerucht dat zijn eerdere succes te danken was geweest aan de Franse spoorwegen. Vals fietsgedrag zit al sinds zijn eerste editie in de genen van de Tour de France.