Het menselijk tekort doet zich het scherpste voelen op Koninginne, alias Koningsdag wanneer de oranje Tom Pouce toeslaat.
Het nuttigen van deze langwerpige lekkernij verving bij de geboorte van Willy in 1967 in Drakesteyn het burgerlijke beschuitje met blauwe muisjes. Het is nu Tom Pouce die de koninklijke show steelt.
Het vlekkeloos verorberen van deze wankele hap is voor de gewone man en vrouw, net als overigens het koningschap zelf, een brug te ver. Maar hoe verwerkt Huis ten Bosch deze traktatie bij de geboorte van een nieuw vorstelijk boorlingske?
Wetenschappelijk onderzoek naar deze kwestie heeft de in hofkringen populaire Deconstructio Delicati opgeleverd. De lekkernij wordt gedeconstrueerd door haar te ontdoen van de weerbarstige bovenzijde. Daarna laat de vette bodem zich als een wankele koek naar binnen schuiven. Doch deze blijft wel deels aan je vingertoppen en je bakkes kleven.
In Koninklijke kringen prevaleert deze aanpak boven de Modus Inclinationis, de kantel methode. Daarbij wordt de oranjekleurige traktatie op haar zijkant gelegd en wordt de Tom Pouce dwars door het bladerdeeg in hapklare brokken gesneden. De vette vulling blijft dan even op zijn plaats zitten, voordat hij alsnog op je feestpak valt.
Te prefereren is dan de Methodus Roterodamiensis. Je schuift de oranje tractie voorovergebogen in zijn geheel in je broodmolen. Daardoor profiteer je nog het meeste van de zwaartekracht. Die zorgt ervoor dat het grootste gedeelte van het eigenzinnige gebak linea recta naar het middelpunt van de aarde koerst.
De echte oplossing is evenwel: neem afscheid van de oranje Tom Pouce en zet de heugelijke geboortedag van onze vorst luister bij met een burgerlijk beschuitje met blauwe, dan wel oranje muisjes. De liefhebber kan er net als bij de Tom Pouce aardig mee knoeien, maar het geeft mildere vlekken, het is beter voor je gezondheid, voor het milieu en voor je feestpak.
Oranje boven!